Terdoodbrenging in Texas
De executie van Karla Tucker heeft veel beroering en revolte teweeggebracht
over de hele wereld. Ik schaam me op zulke momenten dat ik mens ben. Deze
terechtstelling, met een barbaars ritueel, blijft voor mij een schandaal
en een dwaasheid. Een schandaal, want zij toont eens te meer aan dat wij
gevangen zitten in de duivelse spiraal van de wraak. Een dwaasheid, omdat
ze aan het licht brengt hoe onbekwaam we zijn om te aanvaarden dat een persoon,
ook als die veroordeeld is door het gerecht, kan veranderen.
Karla is gestorven met de glimlach op de lippen, vergeving schenkend, biddend. Na veertien jaren wachten was ze niet meer dezelfde. De bekering van deze vrouw getuigt van de lange weg die ze heeft afgelegd, vanuit het verlangen, de behoefte, de wil ook, om anders te worden.
Een misdadiger mag nooit herleid worden tot zijn misdaad. Een misdadiger is in staat mens te worden, aan zijn leven een andere wending te geven. Als wij met voorbedachten rade de dader van een misdaad doden, zijn we dan wel zeker dat het nog altijd om dezelfde persoon gaat die we vroeger veroordeeld hebben?
In de gangen van de dood wachten op dit moment bijna 3400 veroordeelden op hun executie. Ze zullen niet dezelfde bekendheid genieten als Karla Tucker.
Toch zijn ook zij mensen die in de loop van al die jaren konden veranderen. Toch moeten ook zij door ons blijven gezien worden als menselijke wezens, groter dan hun misdaden.
Schandaal. Dwaasheid. Nooit zal de dood van de ene de dood van een andere ongedaan maken.
Mogen wij hopen dat ooit de dag zal komen dat op onze planeet het recht
op leven of dood nooit meer in de handen wordt gelegd van diegenen die aan
de macht staan? Als we dit bereiken, zullen we aantonen dat we in staat
te zijn te groeien in menselijkheid.
Jacques Gaillot