Notities Onderweg: september 2005

  Hiroshima Zomeraanvragen
  Buschauffeur  
  Bibliotheek - frans van Bisschop Jacques Gaillot 



Partenia



Notities

Bijbel

 

 

 

 

 

Hiroshima
 
bombe sur Hiroshima Op 6 augustus laatstleden, 60 jaar na de verschrikkingen van de eerste atoombom, gedropt op Hiroshima, zijn actievoerders tegen kernbewapening uit diverse regio's van Frankrijk bijeengekomen aan het Vredesmonument in Parijs, recht tegenover de militaire school. Ik ben blij hen al vroeg in de morgen weer te zien.
Op dat monument staat het woord 'Vrede' geschreven in de verschillende talen. Vroeger ontbrak Theodore Monod nooit op dit rendez-vous van 6 augustus om zijn verzet tegen kernwapens duidelijk te maken. "Een misdaad voorbereiden is ook al een misdaad" placht hij te zeggen.
 

60 jaar later mag men deze catastrofe zonder voorgaande niet vergeten, en evenmin het onmetelijke lijden van de tienduizenden die bestraald werden. De eerste atoombom van die 6e augustus 1945 heeft de mensheid in het nucleaire tijdperk doen belanden. Er werd een drempel overschreden. Voortaan kan men spreken van 'voor' en 'na' Hiroshima.
Sindsdien kijken we machteloos toe naar de uitbreiding van het kernwapenarsenaal, met bommen die nog veel krachtiger zijn en met veel meer mogelijkheden dan degene die op Japan werden gegooid. We zitten met honderden duizendtallen zeer gevaarlijk nucleair afval en weten niet wat ermee gedaan. Zullen we onze planeet kunnen bevrijden van heel zijn nucleair arsenaal? Zullen we de moed hebben om uit te stappen uit het nucleaire voor het te laat is? Welke planeet zullen we overlaten aan hen die na ons komen?
     

Terugblik

Link

email

  

 

Zomeraanvragen

Ik sta versteld van het aantal boodschappen die ik in een week tijd ontving. Een gemeenschappelijke aanval! Twee Zwitsers verlangen dat ik volgend jaar hun huwelijk kom inzegenen, een jonge Spaanse religieus zou heel graag hebben ik hem tot priester wijd, een ongehuwde vrouw verlangt dat ik het jonge Afrikaanse kind dat ze heeft kunnen adopteren, doop, een Belgisch priester vraagt me om de jongeren in zijn parochie te komen vormen, een bejaarde man dringt aan dat, als het zover is, ik het zou zijn die voorga bij zijn uitvaart…

diocèse sans frontières Ze beschouwen zich zonder complexen als behorend tot het bisdom Partenia. Voor hen zijn de grenzen vervaagd. 
 
Maar altijd drukken ze op die manier een sterk verlangen uit: dat de stap die ze zetten, geladen met menselijke en spirituele ervaring, zou gerespecteerd en gehonoreerd worden.
Sommigen van hen hebben geen gewone band meer met de Kerk. Ze bevinden zich op het voorplein, maar zijn er zich goed van bewust dat ze iets beleven dat niet vrijblijvend is en hun leven zin geeft.
 

parmi le peuple

 
Ik stel vast dat ze bereid zijn ter plaatse contact op te nemen met kerkelijke verantwoordelijken die ze niet kennen. Waar een verlangen is, is een weg. Een weg waaruit iets nieuws geboren kan worden.
   

 

     
   

Buschauffeur

In deze augustusmaand loopt niet veel volk door de straten van Parijs. Ik vertrek 's morgens graag te voet, wanneer de zon nog draaglijk is. Onderweg naar de bushalte zie ik tot mijn verrassing de bus al aankomen. Zal ik hem halen? Ik zet het op een lopen zonder veel hoop dat het mij zal lukken.

dans le bus Maar de bus bleef aan de halte staan, alsof ik er verwacht werd. Helemaal buiten adem dank ik de jonge chauffeur. 

"Ik ben het die tevreden ben u hier aan te treffen!" zegt hij me, een en al glimlach. "Ik strijd voor dezelfde dingen als u. Het is de mens waar het om gaat.

Ik vecht tegen de privatisering van het openbaar vervoer. Het is een openbare dienst, en dat moet zo blijven. Als men het vervoer privatiseert, en de gezondheid, en de opvoeding, dan worden wij koopwaar. Dat schept ongelijkheid." 

pour le service public

Staande naast hem kwam ik tot rust. Wat later vertrouwde de chauffeur me toe: "Ik ben niet gelovig. Onlangs heb ik gehoord dat een vrouw tot priester werd gewijd. Dat vind ik goed. Waarom zou je niet open en verdraagzaam zijn?"
"Dank u wel, blij dat u open en verdraagzaam bent!" zei ik hem. "Hier moet ik eraf. Na deze ontmoeting kan mijn dag niet meer stuk." - "De mijne ook niet. Tot een andere keer!"